Ez van risteya di bin rayegeşiyek mezin a bîrayî de dinivisînim, ji ber ku ezê ji vê şevê û şûn de tinebim. Bê pere me û dermanên ku min bi jiyanê ve girêdidin xelas bûne, li hember van tahdeyan nema dikarim li ber xwe bidim, ezê xwe di paceya jorîn de biavêjim xwarê, nav kûçeya rezil. Li morfinkêşiya min nenêrin û min mirovekî lewaz û teredî nehesibînin. Dema we van hevokên ku min nivisandiye xwend, çima min jibîrkirin û mirinê hilbijartiye hûnê fêmnekin lê dibe ku hûn texmîn bikin.
-Dagon-
